KENNISBANK
Twaalf jaar geleden schreef Tubantia over gilden. Wij bouwen ze nog steeds.
In november 2014 belde een journalist van De Twentsche Courant Tubantia. Hij wilde weten waarom bedrijven het opeens weer over "gilden" hadden, alsof we terug waren in de middeleeuwen. Ik legde uit wat ik toen al zag gebeuren: vakmanschap dat verdwijnt zodra een ervaren collega de deur uit loopt. Het interview haalde de krant. Het idee is nooit meer weggegaan.
Wat stond er in dat artikel?
Het probleem. Kwaliteitsfunctionaris Ton Konijnen zag het dagelijks bij AGC, de glasfabriek waar hij werkte: "In fabrieken valt veel kennis en kunde weg als je niet oppast." Zijn collega Marcel Boerkamp beaamde het.
Het idee. Bedrijven konden vakmanschap vasthouden en doorgeven via een nieuwer soort gildekring — geen middeleeuws gilde, maar een modern netwerk van vakgenoten die van elkaar leren.
De praktijk. HiTalent organiseerde GildeCafé's: bijeenkomsten waar potentiële gildebedrijven hoorden waarom zo'n kring waarde toevoegt, voor het individuele bedrijf én voor de hele keten.
De schaal. Er stonden op dat moment al vijftien gilden, met duizenden ambassadeurs door het hele land — techniek, logistiek, inkoop en engineering, om er een paar te noemen.
De bron. Het interview verscheen op dinsdag 15 november 2014 in De Twentsche Courant Tubantia, geschreven door journalist Jan Berends.
Van krantenartikel naar HiTalentGilden
Wat toen nog een idee was, dat ik moest uitleggen aan wie het wilde horen, is inmiddels iets structureels geworden. De HiTalentGilden van vandaag — onder meer voor HR Professionals, Inkoop en Productieleiders — zijn een rechtstreekse doorontwikkeling van wat we in 2014 nog in GildeCafé's toelichtten. Toen was het nieuw. Nu is het de kern van hoe wij werken.
Waarom dit verhaal nu weer relevant is
De arbeidsmarkt is opnieuw krap. Bedrijven zoeken naar manieren om kennis vast te houden wanneer ervaren mensen vertrekken, en om nieuwe collega's sneller wegwijs te maken in een vak. Dat is precies waar een gildekring voor bedoeld is: een structuur waarin vakgenoten van elkaar leren, in plaats van dat kennis verloren gaat zodra iemand de deur uit loopt.
